เหวี่ยงอย่างเดียว!!!
posted on 08 Dec 2010 18:50 by bbowtcvipอันที่จริงมันก็ไม่มีอะไร มันเป้นเรื่องที่เกิดขึ้นกับเราเอง
ตอนแรกว่าจะไม่ใส่ใจอะไรแล้วอ่ะนะ
แต่เกิดมีความจำเป็นที่ต้องเปิดPMขึ้นมา เลยไปเห็นPMที่เราเคย(ให้เพื่อน)ส่งไปขอโทษเขาคนนั้น
จะเรียกว่า "การยอมความ" ก็ได้มั้ง
เพราะเป็นครั้งแรกที่เจออะไรแบบนี้
เพราะรักบอร์ดนั้นเกินกว่าจะใช้นิสัยส่วนตัว(โวยวาย)ลงไป
เลยเลือกที่จะยอมเพื่อชื่อเสียงของบอร์ด อันที่จริงก็ไม่ได้มีผลกระทบอะไรมากมายหรอก แค่ตอนนั้นรู้สึกว่ากลัวว่าคนจะมองว่าบอร์ดนั้นไม่ดี มีสมาชิกแย่ๆ
เรื่องมันเกิดจาก Fic (หรือนิยายฟิคชั่น) ที่เราไปอ่านแล้วไม่ค่อยลื่นในความรู้สึก
ก็เลยคอมเม้นติไปนิดหน่อย แล้วก็ได้แนะนำให้อ่านของอีกคนที่เรารู้สึกว่าอ่านแล้วมัน เออ เจ๋งเนาะ
ไม่ได้มีเจตนาว่าจะเปรียบเทียบว่า ของคุณไม่ดี ของคนนั้นดีกว่าเยอะ
แต่ก็ผ่านไปไม่มีอะไรเกิดขึ้น
มีครั้งที่สอง นักเขียนคนเดิม เป็นเรื่องที่เรารู้สึกว่าเคยเห็นเรื่องราวประมาณนี้
ก็เลยถามไปว่า "แต่งเองจริง ๆ ใช่มั๊ย? เคยลงที่ไหนมาบ้าง?"
เพราะรู้สึกว่าคุ้นจริง ๆ เลยคิดว่าอาจจะเป็นฟิคดัดแปลงอย่างที่เราเคยเจอ หรือเคยอ่านที่อื่นมาก่อน
แต่ที่ได้กลับมาคือ การเข้าใจว่า เราไปหาว่าเขาลอกฟิคคนอื่นมา
นักเขียนคนนั้นบอกว่า ฟิคเรื่องนั้นเป็นเรื่องที่เขาตั้งใจมาก เขาไม่เคยมีความคิดที่จะไปลอกใคร เขาบอกว่าเขาไม่พอใจตั้งแต่ที่เราคอมเม้นรอบที่แล้ว
จนกลายเป็นปัญหา เพราะนักเขียนคนนี้ค่อนข้างเป็นที่รู้จักในอีกบอร์ดๆ หนึ่ง จากนั้นก็จะเป็นไปตามคาด แทนที่จะเป็นการคอมเม้นเรื่องฟิค กลายเป็นคอมเม้นว่าเรา และในที่สุด กระทู้นั้นก็โดนย้ายออกไปในสถานที่ๆ ไม่สามารถเปิดได้
ในความคิดของเรา การที่จะเอาผลงานของตัวเองลงให้ผู้คนได้ชื่นชมกันนั้น(ในที่นี้คือฟิค)
ต้องเตรียมการยอมรับมาอยู่แล้วทั้งคำติ และคำชม
ตอนนี้เราไม่ได้เอ่ยพาดพิงถึงบุคคลคนใด เพราะเราไม่ได้เอ่ยชื่อ
โอเค เรายอมรับผิดว่า การที่เราไปแนะนำให้อ่านฟิคของนักเขียนอีกคนนั้น เป็นเหมือนการเปรียบเทียบ ซึ่งในตอนนั้นเราไม่ได้อธิบายอะไรลงไปว่าไม่ได้จะสื่อว่าเป็นการเปรียบเทียบ โอเค ยอมรับ
แต่เรื่องหลังที่เราจำยอม ยิ่งพอได้มานึกอีกที เรายิ่งไม่เข้าใจว่าเราผิดตรงไหน?
การคอมเม้นผลงาน ต้องชมอย่างเดียว? ห้ามติ? ห้ามเขียนความรู้สึกของตัวเองลงไป?
ถ้ามีคนบอกว่า ลองคิดว่าเป็นตัวเองดูสิ อ่ะใช่ เราเป็นคนแต่งฟิคเช่นกัน แต่ทุกครั้งที่เราลงฟิคหรืออะไร เราเตรียมใจไว้อยู่แล้ว ถึงจะคิดว่ามันสนุกแล้ว แต่แน่นอนว่านั่นไม่ใช่เรื่องที่เจ๋งสมบูรณ์ทั้งภาษาและพล็อต จะมีคนติก็ไม่แปลก เราจะยอมรับและปรับปรุงด้วยซ้ำ ถ้าลองคิดว่าเราถูกถามว่า "แต่งเองรึเปล่า พล็อตคุ้น ๆ" ถ้าเราดัดแปลงเราก็จะบอก อ๋อ ดัดแปลงมาจากนู่น นี่ นั่น ก็ว่าไป แต่ถ้าแต่งเอง เราก็จะว่า จริงหรอ? คุ้นจากไหน? เราแต่งเอง ๆ มีคนคิดพล็อตแบบนี้ด้วย? ติดตลกไว้ก่อน เพราะเราไม่รู้ว่า จะไปบังเอิญเหมือนของใคร อีกอย่าง เขาก็ไม่ได้บอกว่า "นี่ เธอลอกพล็อตเรื่องนี้มาจากคนนั้นใช่มั๊ย?" ถ้าเขากล่าวหาโต้งๆ แบบนี้ เราก็คงจะโกรธ แต่นี่ไม่ใช่
เราไม่ใช่คนที่เคยได้รับแต่คำชมเพียงอย่างเดียว สิ่งที่ทำลงไปเพื่อความสนุก ไม่ได้จริงจัง ไม่ได้ไปแข่งขันกับใคร ใครชมก็ดีใจ ใครติก็ปรับปรุง เราไม่ใช่พวกที่ถูกคนยอมาก จนยอมรับคำติไม่ได้ (ขอย้ำว่ายังไม่ได้เอ่ยชื่อพาดพิงอย่างชัดเจนถึงใครคนใด) สุดท้าย เราก็จำต้องยอมขอโทษ ซึ่งเราก็ไม่ได้เป็นคนเรียบเรียงคำพูดเอง เพื่อนทำให้ทั้งหมด เราแค่พูดสิ่งที่เราอยากจะบอก(ในเวลานั้น... ซึ่งต่างจากตอนนี้โดยสิ้นเชิง) แค่นึกถึงก็หงุดหงิดแล้ว ตอนนั้นก็โดนพี่แอดมินตินิดหน่อย เรื่องที่เราทำเหมือนไปเปรียบเทียบฟิคเขาแบบนั้น แต่ไม่ได้ติงเรื่องที่เราถามว่าแต่งเองรึเปล่า ไม่รู้นะว่าพี่เค้าลืมหรืออะไร แต่แค่ทุกอย่างเคลียร์ เราก็โอเคแล้ว ถึงจะไม่ค่อยชอบใจที่ต้องยอมขอโทษทั้ง ๆ ที่ไม่ได้ผิดทั้งหมด
และนี่ล่ะ คือนิสัยจริง ๆ ของเราที่ไม่ได้ตอบโต้ไปตั้งแต่วันนั้น
อย่าแปลกใจ แค่อยากเหวี่ยง
*บล็อกคือที่ส่วนบุคคลที่คนทั่วไปสามารถเข้ามาดูและคอมเม้นได้ เราอยากจะทำอะไร พิมอะไร โวยอะไร ก็คือสิทธิ์ของเรา เราไม่ใช่เด็กดี แต่เราก็ไม่เลวขนาดที่จะทำให้ใครเดือดร้อน
